Onze zoon Damian vond het geweldig dat hij van uit zijn bed op het spoor kon kijken en dan de treinen voorbij zien komen.
Elke avond wanneer hij naar bed ging, rond 19.00-19.30 uur kwam er wel een trein voorbij. Damian veerde dan omhoog en rukte de gordijnen open om te kijken. Gelukkig was het bed en de gordijnen van goede kwaliteit want na zoveel opveren en openrukken bleven ze toch heel.

De paar zonnige dagen die we gehad hebben en thuis bleven waren natuurlijk kaassie voor Damian. Elke keer als de bel van de spoorbomen ging sprong Damian in mijn armen, keek links en rechts waar of de trein bleef en ging vervolgens hartstochtelijk zwaaien als de trein er aan kwam. Veel van de machinisten zwaaiden of toeterden, je kunt je Damian zijn gezicht wel voorstellen.

En die genummerde stenen?
Deze zijn van een chateau, waar ze al sinds 1999 aan werken, steen voor steen opbouwen, dus dat duurt nog wel even.
Te vinden
tussen Egletons en Neuvic in, Moustier Ventadour, alleen via D-weg bereikbaar, dus lekker veel bochtjes..