Juli 2006 - Ans, Eef en Wil Vos

Met z’n drieën (3 zussen) een weekje Frankrijk. Dat leek ons wel wat. Beetje relaxen, wandelen, lekker aan de wijn……..

Op de heenweg ’s nachts gereden. Ussel is volledig via de snelweg te bereiken dus dat ging als een trein, om maar in spoortermen te blijven.

Eerst lekker uitgerust. In de tuin gezeten (of gelegen). Het was behoorlijk warm maar er was altijd wel een schaduwplekje te vinden. Op de schommelbank, onder de boom bij de picknicktafel, op het bankje onder de pergula of gewoon ergens in het gras rondom het huis.

Na die eerste relaxdag werd het tijd voor wat actie.

Elke ochtend vanaf een uur of tien eerst een wandeling. Uit een wandelboekje (lag in het huis) kozen we steeds een andere route in de omgeving van Ussel.

Prachtige wandelingen vlakbij. In de bossen (frambozen geplukt) en af en toe onverwacht zomaar meertjes die niet eens op de kaart staan.

’s Middags meestal met de auto naar een leuk stadje of naar een van de vele recreatiegebieden en meertjes in de omgeving.

Bijvoorbeeld naar Neuvic, op een half uurtje rijden, waar een prachtig meer ligt waar prima gezwommen kan worden.

Maar ook vlakbij, aan de westkant van Ussel, ligt een meer waar het leuk wandelen is en waar veel gevist wordt.

Ook de route langs de Gorges de la Dordogne is prachtig.

Op een dag hebben we een ‘spoorhuisjedag’ gehouden. We zagen dat ‘ons’ spoorhuisje een nummer had en de volgende ook. De bouw was precies hetzelfde.

Dat maakte ons nieuwsgierig en we zijn op zoek gegaan naar nog meer spoorhuisjes, richting Meymac.

En inderdaad…..ze zijn opeenvolgend genummerd en bijna allemaal exact hetzelfde gebouwd.

Een van de huisjes werd bewoond door een Frans echtpaar. Ze zaten in de tuin en ik natuurlijk er op af. Overmoedig ben ik in mijn beste schoolfrans een gesprek begonnen. Dat we op spoorhuisjejacht waren en exact zo’n huisje hadden gehuurd. Ze begrepen er helaas niet zoveel van. Achteraf heb ik in plaats van het franse woord voor huren iets heel anders gezegd(!!!). Logisch dat ze er niet veel van begrepen.

Wat ons die week erg opviel was dat de Fransen hier gewoon aardig zijn. En de omgeving van Ussel is heerlijk rustig. Nog niet aangetast door massatoerisme.

 

Een fijne omgeving voor een weekje lekker bijkomen en dat is dan ook prima gelukt. We hebben genoten!

Zeker voor herhaling vatbaar.

Groeten van Ans,

(namens de 3 zussen Vos – Wil, Eef en Ans)

*) Helaas geen eigen foto’s, want geen van ons had een digitaal toestel bij zich.